Ölüm Bile Anlamını Yitirdi

Uykuyuya sırt dönüp iki çift söz söyleyesim var bu gece…

Suskun bir bedenin esiriyim şimdilerde. Anılarla acılarla binbir ümitlerle bezenmiş hayallerin tam ortasına çakılmış koca bir kazık gibi hayatın tam ortasındayım.Ne sökmeye cesaretim var yüreğimden seni, nede dön demeye yüzüm. Al beni tut elimi hiç bırakma diyesim var yüzsüzce.Arsız damarlarımı çatlatana kadar avaz avaz bağırasım var gidişine. Geride bıraktığın acıları bir çırpıda silesim var.En ayıbından sövesim var ardında takılı kalan buğulu gözlerime,bide iki çift gühahkar sözlerime. Beklermisin yine beni öğlen 12 gibi; çünki bu aralar sana geldiğim bir Pazar sabahı gibi yeniden gelesim var.Kocaman kucaklayasım var simsiyah gözlerini,hasret kalmış bedenini sımsıkı sarasım.  Pamuk tarlasını  dudaklarını öpesim var uzun uzun.Buram buram ter kokunu içime çekerek geçmişten kalma rüyalarına bir an dalasım var oracıkta.Uzun zaman oldu sol yanına yatmayalı, kalbin hala o heyacanla atıyormu diye sorasım var.Ben hala ilk günki gibiyim;  titrek ellerimin yazamadığı ismini duyunca  heyecandan ölesim var.Gözyaşlarını bile özler oldum.Ben ağlayan erkeklerdenim, ya sen?  Sende o kadınlardanmısın hala diyerek gece yarısı kapının eşiğine dayanıp  hıçkırıklarını dinleyesim var.Kor ateş gibi düşen ay ışığı narin tenini yıkarken yanından ayrılmayasım var.Tutup ellerini sıkıca keskin bir hançer gibi böğrüme saplayıp hiç ama hiç bırakmayasım var.

Suskun bir bedenin esiriyim şimdilerde. Geç kalınmış ama yitip gitmeyen duyguların tam ortasındayım. İsyana medet uman bir avuç dert gibi çekesim var yokluğunu.Ölüm avlusundaki sessizliğe eşlik eden kahpe bir Azrail gibi sensizliği sırtından vurup canını alasım var.

Bugün hayallerimin ölüm yıldönümü 17 Haziran! Yokluğundaki seni kutlayasım var…

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !